Kiçik finalda Böyük qələbə, yaxud Biz qalibik!
Qələbə haqqında yazmaq çox asandır. Artıq tənqid etmək, nəyəsə haqq qazandırmağa çalışmaq, mənfi məqamları yada salmaq lazım deyil. Çünki biz qələbə qazanmışıq. Hələ ki, “kiçik futbolun” “kiçik” finalında. Amma “böyük” finalların da zamanı yetəcək.
Azerisport.az xəbər verir ki, Naxçıvanın Araz klubu UEFA Kubokunun yarımfinalına çıxmaqla artıq tarix yazmışdı. Amma “iştah diş altdadır” deyiblər. Əgər belə deyilsə, bəs niyə biz İntervyuya məğlubiyyətdən sonra bu qədər üzülmüşdük? Çünki Araz oyunu ilə turnirin qalibi adı uğrunda mübarizə aparmağa qadir olduğunu göstərmişdi. Serjio həmin qarşılaşmanın ilk dəqiqələrdinə hesabı açsaydı, matçın ssenarisini tamamilə dəyişmək olardımı? “Olardı” deyib keçək Luparense ilə zəfər qarşılaşmasına.
Bu zəfərə Joze Alessio da Silva və onun komandası penalti vuruşları sonrası çatdı. Lakin “bəxtimiz gətirdi” deməyə adamın heç dili gəlmir. Çünki bu “bürünc”dən aylarla çəkilən zəhmətin, məşqlərdə tökülən tərin iyi gəlir. Və bu iy heç də insanı üz-gözünü turşutmağa vadar etmir. Axı biz Avropanın üçüncü futzal ölkəsiyik! Qaliblər isə kədərlənmirlər. Onları mühakimə də etmirlər.
Hələ 6 əsr əvvəl Luparensenin məşhur həmyerlisi Nikola Makkiavelli demişdi: “Məqsəd vasitəyə haqq qazandırır”. Əgər Arazın məqsədi Avropada Azərbaycanın bayrağını qaldırmaq idisə, o bu məqsədə çatdı. Və bu yerdə uğurun əsasən milliləşdirilmiş futbolçuların və legionerlərin sayəsində əldə edildiyini xatırlamaq belə istəmirik. Dünyanın 1 nömrəli futbol ölkəsi Braziliya nədən Azərbaycana öz istedadlarından bir neçəsini bəxş etməsin? Nədən Azərbaycan onlardan bir neçəsini qanadları altına almasın? Axı onlar nəticə verir!
Qələbə haqqında yazmaq doğrudan da çox asandır. Amma daha yazmaq istəmirik! Bir neçə gün bu qələbənin dadını çıxarıb yenidən işə başlamaq lazımdır. UEFA Kubokunu Azərbaycana gətirmək üçün!
