Ölkə futbolunda inkişaf yoxsa bir anlıq qığılcım

 

Hərdən elə olur ki, mən bizim futbolumuzu Gürcüstan futbolu ikə müqayisə edirəm... Başa salacam nəyə görə... Revaz, Şota və Arçil Arveladze qardaşları, Qeorqi Kinkladze – məncə, bu adlar sizin yadınızdadı. Həmçinin, bura iki Kaxaber – Tsxadadze və Kaladzenidə əlavə edərdim. Bu Gürcüstanın 90-cı illərdə parlayan ulduzlarıdı. Demək olar ki, bunlardan hər biri Avropanın aparıcı çempionatlarında öz izini qoyub. O zaman çox az adam tapılardı ki, gürcü futbolunun inkişaf etdiyin inkar etsin. Əlbətdə, bu ölkədən hələ Sovet vaxtında da gözəl oyunçular çıxırdı. Lakin, 21-ci əsrin əvvəlindən bu ölkədə əsl istedadlı oyunçu çıxmayıb. Bəli, Gürcüstən yığmasında elə oyunçular var ki, onlar, misal üçün, "Schalke-04", "Newcastle" və "Palermo" kimi klublarda çıxış edirlər. Amma onların böyük əksəriyyəti öz ölkəsində yox, xaricdə futbol təhsilini alıblar. Əlbətdə, bir tərəfdən, bu yaxşı amildi. Lakin, digər tərəfdən bu onu göstərir ki, yerli məktəb öz işini görə bilmir.

 

Hal hazırda Azərbaycanda futbol inkişaf edir. Həm yığma (artıq millinin oyununa baxmaqdan insan xəcalət çekmir), həm də klub səviyyəsində (iki il əvvəl heç birimiz ciddi deyə bilməzdik ki, klublarımız avrokubokların qrup mərhələsinə düşə bilər). Və bu əladı! Amma... Mən bir şeydən narahatam ki, bizim futbolumuzda Gürcüstandaki kimi inkişaf etsin. Demirəm ki, Gürcüstanda futbol böhranıdı. Yox. Ancaq indiki və 90-ci illərdə olan yığmalarını müqayisə etdikdə təmamiylə ayrı səviyyə olduğunu görəcəyik.

 

Sözüm ondadı ki, bizdə hal hazırda çox gözəl, istedalı və ən əsası cavan oyunçularımız var, misal üçün, Vaqif Cavadov, Əfran İsmayılov, Kamran Ağayev, Rauf Əliyev və digərləri. Lakin bu demək deyil ki, bizim futbol məktəbimiz tam olaraq inkişaf edib. Bununla kifayətlənməməliyik. Yoxsa axırda elə olacaq ki, bizim öz məktəblərimiz futbolçu yetişdırmək nə olan bir şeydi yadından çıxaracaqlar.