Məntiqsiz reytinq, yoxsa biyabırçılıqa qayıdış?

Təəccüblüdür? Təksizə yox. Bu reytinq kim tərəfindən təşkil olunması barəsində, açığı deyək ki, heçnə bilmirik. Lakn həmin bu naməlum şəxslər yığmamıza hərfi mənada 21 xal bağışlayıb. Gəlin millimizi nəinki avqust-sentyabr, ümumiyyətlə iyun ayından bu günə kimi olan oyunlarına nəzər yetirək. Küveyt və Almaniya yığmalarına qarşı oyundan başqa cəmi bir görüş yada düşür: Almaniyanın "Rust" klubu ilə oyun. Ola bilsin ki, nə isə çaş-baş salıblar və "Rust" ayrıca bir ölkə kimi təqdim olunub... Çünki bunun başqa izahı yoxdur. Əlbətdə ki, biz hamımız millimiz yüksəlməsinə şadıq. Sadəcə olaraq bu reytinq növbət dəfə öz lazımlığını sual altına qoyur. Neçə illərdir ki, həm futbolçu, həm məşqçi və futbol mütəxəssisləri bəyan edirlər ki, bu reytinqin təşkili düzgün deyil. Bu məsələni çox araşdırmaq istəməzdiki, lakin gəlin bizi qabağlayan və arxada olan komandalara nəzər yetirək.

 

Bizimlə 102-ci pilləni Tayland yığması bölüşdürür. Etiraf edək ki, Taylandın gücündən xəbərsizik. Statistikaya baxanda isə: son üç görüşdə bu komanda Hindistanla (160- cı pillə) iki, Sinqapurla (119) bir dəfə qarşılaşıb. Hər bu üç oyunda qələbə qazanıb, dörd qol vurub, birini isə buraxıb. Bu nəticəyə görə Tayland reytinqdə 11 xal topladı. 101-ci pillədə olan Sudan isə ay ərzində bir oyun keçirib – Konqo yığmasına (117) qarşı. Oyun 2-0 Sudanın xeyirinə bitdi. Və bu qələbəyə görə 97 (!) xal qazandı. Azərbaycan isə Küveyt millisi ilə 1:1 etdi, Almaniya ilə oyunda isə... Gəlin bu rəqəmləri birdə yada salmayaq. Və bu nəticəyə görə biz 21 xal qazandıq... Məntiqi tapa bilsəniz, bizə də çatdırın.

 

Həmçinin digər məqama da toxunmaq lazımdır. Nəhayət ki, biz bu reytinqdə Ermənistanı keçə bildik. Ancaq bir sual ortaya çıxır: bunun nə xeyiri var? Mənəvi cəhətdən, əlbətdə, bunun öz ləzzəti var. Lakin faydası nə? Reytinqdə yüksəlmək oyunun yüksəlişinə işarə etmir. Ümumiyyətlə yığmamızın bu ilki statistikasına nəzər yetirsək hər şey o qədər də pis görünmür. Lakin artıq bir neçə dəfə demək olar ki hər kəs tərəfindən səsləndirilən bir fikir, hətta bunu fakt da adlandırmaq olar: futbolçularımız vaxtından tez sevinirlər. Etiraf edək ki, ötən ildən başlayaraq millimizin oyununda doğrudan da əsl irəliləmə baş verib. Lakin bu il oyundan oyuna hərəkət əks istiqamətdə gedir. Komandadan ilk dəfə yaxşı oyunu məhz Almaniyaya qarşı ötən il keçirdiyi görüş idi. Baxmayaraq ki, biz 0:2 evdə, və 0:4 qonaq meydançasında məğlub olduk, ilk dəfə idi, oyunçuların göztərdiyi futboldan xəcalət çəkmirdik. Maraqlıdır ki, bu il məhz Almaniyaya qarşı biz ən biyabırçı oyun göstərdik. Acı istehza yoxsa qəribə təsadüf?

 

Bir şey aydındır ki, millinin oyununda nəsə mütləq dəyişməlidi. Berti Foqtsu Almaniya ilə seçdiyi taktikasına görə qınamaq düzgün olmaz. Lakin sadəcə müdafiədə oturmaq və topu uzaqlaşdırmaq taktikası ilə uzağa getmək mümkün deyil. Nə olsun ki, Almaniya DÇ-nin bürünc medalçısıdır? Onlar ömür boyu hansısa bir turnirin medalçısıdır. Amma buna baxmayaraq, keçən ilki oyun bu dəfəki oyundan qat-qat üstün idi. Çünki bu cür oyunlardan sonra sadə azərkeş nə vaxtlarsa futbolu ən sevimli idman növü kimi seçdiyindən xəcalət çəkir. Nə isə...

 

Əlavə demək olar ki, indiki məqsədimiz Gürcüstana çatmaq (21 pillə yüksələrək, 89-cu yerdədir), Ermənistanı arxada saxlamaq yox, oyunumuzun keyfiyyətini qaldırmaqdadır. Bu olmasa, heç bir reytinqdən danışmaq lazım deyil.